THE GIRLS THAT GET IT, GET IT
AND THE GIRLS THAT DON'T,
DON'T!!!!!!!!!!
''Daar ben je dan..''
Ik had mn mail doorgestuurd want ik voelde de stilte tussen ons alweer hangen. Ik wist dat jij hier niet mee wou dealen omdat de oplossing die je me gaf precies was wat ik niet nodig had. Zij doorbrak de stilte, jij deed dat niet. Pas een dag later zag ik je woorden mijn mailbox inrollen; je legt mij de basis principes van communicatie uit. Ik voel de koelte op de zinnen zitten en het maakt me verdrietig.
Ik ben zo ver gekomen door vervelend te zijn. Ik ben zo ver gekomen door mijn grens te beschermen en aan jouw mailtje lees ik af hoe ik inderdaad erger en verveel. Ik vind het soms jammer dat dit de consequentie is.
En nu versta ik hem niet als ik aan de andere kant van de tafel zit. Waar ik mij eerst begrepen voelde door hem voel ik mij nu verder verwijderd dan ooit van te voren. Ik wou dat ik het verlangen om mijn gat te dichten met iets anders kon vullen.
''Halloo..'' weet ik zachtjes
en ongemakkelijk uit mijn mond
te werken.
De blauwe vegen nog op mijn gezicht, ik wil mezelf aan jou bewijzen, dat dit voor mij echt is.